Beschrijving
Nu ne wsö li rawno, chto budet s chelowechestwom – da gori ono sinim plamenem! Skol’ko uzh tysqch let ono na Zemle – i hot’ by na krupicu poumnelo! Vsö ta zhe peschernost’ wo wzglqdah, wsö to zhe besproswetnoe samomnenie i samolübowanie, wsö te zhe priwychki i zhelaniq – hapnut’ pobol’she. I kto tol’ko ni pytalsq wzywat’ k ego sowesti, k ego dobrote, k ego miloserdiü? Nu netu takogo w dushe bol’shinstwa! Zabyli wlozhit’ pri sotworenii. A na \
